Gama - Portal Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu

Zmarł Radomir Reszke

Msza święta żałobna odbędzie się w dniu 8 grudnia 2012 r. o godz. 12.30, w Kościele pod wezwaniem św. Klemensa Dworzaka, al. Pracy 26. Uroczystości pogrzebowe rozpoczną się o godz. 14.00 na cmentarzu przy ul. Grabiszyńskiej.

 

Radomir Reszke urodził się 26 października 1920 r. w rodzinie muzycznej. Od 1937 był chórmistrzem w Liceum Administracyjno-Handlowym w Wilnie, gdzie uzyskał maturę. W 1939 r. podjął studia muzyczne w Konserwatorium Wileńskim (śpiew, gra na trąbce), które kontynuował  od 1949 r. w PWSM we Wrocławiu na Wydziale Pedagogicznym (1952), studiując dyrygenturę w klasie W. Ormickiego (1954) i kompozycję w klasie S. B. Poradowskiego (1957).

W okresie II wojny światowej pracował jako muzyk orkiestrowy (m.in. w Reprezentacyjnej Orkiestrze Jazzowej Republiki Litewskiej i w orkiestrze Teatru Muzycznego w Wilnie), a także prowadził chóry. Od 1949 r. - już we Wrocławiu - był instruktorem w ruchu amatorskiego i nauczycielem muzyki w szkołach oświatowych, natomiast od 1967 r. instruktorem kategorii specjalnej. Szkolił instruktorów muzycznych, prowadził kursy kwalifikacyjne dla dyrygentów zespołów amatorskich, konsultował i opiniował programy, a także był jurorem konkursów i przeglądów muzycznych.

Był dyrygentem orkiestry Zespołu Pieśni i Tańca Śląskiego Okręgu Wojskowego (1952-1954), współorganizatorem i drugim dyrygentem Wrocławskiej Orkiestry Symfonicznej, późniejszej Państwowej Filharmonii (1954-1960), a następnie jej kierownikiem artystycznym i dyrygentem (1960-1963). Dyrygował gościnnie w kraju, w byłej NRD, nagrywał muzykę dla Pantomimy Wrocławskiej i Wytwórni Filmów Fabularnych we Wrocławiu. Od 1955 r. związany był ze szkolnictwem muzycznym - jako nauczyciel PŚSM (1955-1956), wizytator ognisk artystycznych (1956-1968).

Od roku 1956 związny był z w Państwową Wyższą Szkołą Muzyczną, obecną Akademią Muzyczną im. K. Lipińskiego, najpierw jako docent, a od 1988 r. profesor nadzwyczajny, prodziekan (1967-1968) i dziekan Wydziału Wychowania Muzycznego (1968-1981), kierownik Katedry Wychowania Muzycznego (1972-1981), dyrektor Instytutu Muzykoterapii (1984-1985), a także wykładowca WSP w Zielonej Górze (1974-1980).

Twórczość kompozytorską rozpoczął w 1950 r. Właściwą twórczość poprzedziły instrumentacje i opracowania chóralne dla ruchu amatorskiego, dla zespołów pieśni i tańca oraz pedagogika orkiestrowa w ruchu amatorskim. Jego twórczość obejmuje ponad 50 pozycji, w tym symfonie, koncerty solowe, utwory na orkiestrę dętą i symfoniczną, utwory kameralne, solowe, wokalno-instrumentalne, chóralne. Ponadto – liczne utwory na amatorskie zespoły instrumentalne i wokalno instrumentalne, instrumentacje i opracowania. Jego utwory wykonywane były m.in. na Festiwalach Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu, „Poznańskiej Wiośnie Muzycznej”, a także w Anglii, Holandii i Szwecji.

Kompozytor hołdował idei syntezy środków tradycyjnych z nowszymi, a w kwestiach ogólniejszych wyznawał pogląd: „przez estetykę – do podnoszenia etyki”. W czasie studiów interesował się dodekafonią i techniką serialną, którą zastosował w kilku utworach. W późniejszym okresie podejmował incydentalnie próby stosowania środków sonorystycznych. Jego kompozycje odznaczają się wysoką znajomością problemów wykonawczych, zwłaszcza w dziedzinie instrumentów dętych. Wzbogacił polską literaturę w tym zakresie o szereg wartościowych i cenionych utworów.

Radomir Reszke jest także autorem szeregu referatów i artykułów z zakresu problematyki ruchu amatorskiego, orkiestr dętych, psychologii muzyki, wychowania muzycznego, wygłaszanych na ogólnopolskich konferencjach naukowych i publikowanych w ZN AM we Wrocławiu.

Jest autorem 5 podręczników dla ruchu amatorskiego, wydanych przez WDK we Wrocławiu. Zajmował się też publicystyką i krytyką muzyczną na łamach miesięcznika „Kultura Dolnośląska” i tygodnika „Nadodrze”, wygłaszał prelekcje. Zainicjował Festiwale Polskiej Muzyki Współczesnej we Wrocławiu (1962) oraz Festiwale Społecznych Orkiestr Symfonicznych w Cieplicach Zdroju (1967). Zorganizował Ogólnopolska Sesję Naukową nt. „Instrument muzyczny dla polskiego dziecka”, połączoną z otwartym konkursem na prototyp nowego instrumentu (1978, 1980). Laureat I wyróżnienia na Ogólnopolskim Konkursie Młodych Kompozytorów w Warszawie (1960 – za „Koncert na trąbkę”), czterech nagród kompozytorskich Ministerstwa Obrony Narodowej (za „Ensembles”, „Suitę tańców polskich”, „Popularny koncert na trąbkę”, „Marsz «Capstrzyk»”) trzech nagród w konkursach na hejnały i na sygnał telewizyjny. W ZKP od 1958 r. (od 1988 r. członek zwyczajny, w latach 1965-70 skarbnik Zarządu Oddziału, w latach 1970-72 sekretarz), członek ZAiKS od 1957 r.

 

źródło: pwm.com.pl

« powrót do listy